Mijn bijzondere ontmoeting met een roofvogel

Leven in Zuid-Frankrijk

Er zijn in het leven van die ontmoetingen die je niet kunt voorzien en die een blijvende indruk achterlaten. Mijn man Erik en ik leven sinds 2 maanden in Zuid-Frankrijk, een oase qua weer, qua omgeving en qua energie. Wat me gelijk opviel was de levenskracht van de bomen hier. Ze ademen allemaal een zachte kracht uit en worden omhuld door een prachtige, subtiele energie.

Genieten van Moeder Natuur

Momenteel huren we tijdelijk een huisje in een kleine stad. Dit betekent dat onze Shetlandpony’s niet aan huis kunnen staan. Gelukkig hebben we een prima plek voor hen gevonden op nog geen tien minuten afstand. Dagelijks gaan we bij hen langs om hen te verzorgen en om te genieten van de intense schoonheid van Moeder Natuur.

Een onverwachte ontmoeting

Eergisteren liepen we naar het stalletje waar het hooi voor de pony’s zich bevindt en daar troffen we geheel onverwacht een gewonde roofvogel aan. Het linkeroog van de roofvogel was dik en zat dicht en hij hing wat scheef. Het viel me op, dat hij onze aanwezigheid niet heel bedreigend vond. Hij tilde zijn vleugels slechts lichtjes op om aan te geven dat hij bereid was om zichzelf te verdedigen indien nodig. Toen een van de honden voorbij kwam gerend, spreidde hij zijn vleugels helemaal uit, een magnifiek gezicht en een duidelijk signaal, want de hond ruimde gelijk het veld.

Merlin (Falco columbarius richardsonii) (2276417896).jpg
By Gregory "Slobirdr" Smith - Merlin (Falco columbarius richardsonii), CC BY-SA 2.0, Link

Healing

Tijdens het verzorgen van de pony’s bleef de roofvogel in mijn gedachten. Ik wilde hem heel graag helpen. Toen we terugliepen naar het stalletje, zat hij er nog steeds. Ik ben voor hem geknield en heb hem mijn diepe respect betoond. Vervolgens heb ik mijn ogen gesloten en heb ik de windrichtingen en de elementen aangeroepen om deze prachtige vogel te beschermen en te helpen helen. Ik heb ook een kristal in ieder chakra gevisualiseerd.

Brug tussen mens en vogel

Ik voelde me heel krachtig en vrouwelijk, de wijze natuurvrouw, en heb vanuit dat gevoel de godin uitgenodigd om dit prachtige wezen te beschermen. Ik begon vervolgens intuïtief te zingen voor de vogel en wat er toen gebeurde, was pure magie. De vogel keek me met zijn rechteroog diep in mijn ogen aan. Hij herkende mijn klanken en alle grenzen tussen ons vielen weg. Mijn eenvoudige, intuïtieve klanken vormden een brug tussen mens & vogel.

In diepe overgave

Het duurde niet lang, voordat zijn oog dicht begon te vallen. Eerst bleef de vogel nog wat waakzaam, maar al snel wist hij zich helemaal over te geven aan de helende frequenties van mijn stem. We gingen samen voorbij aan tijd en plaats. De roofvogel verkeerde inmiddels in een diepe overgave. Toen ik ophield met zingen, bleef hij in een prachtige verstilling zitten. Ik voelde, dat het eigenlijk niet uitmaakte, wat er verder zou gebeuren. Natuurlijk hoopten mijn Erik en ik, dat hij het zou overleven, maar als hij zou sterven, dan zou het een zachte, natuurlijke dood zijn zonder trauma.

Eenheid tussen mens & dier

Twee dagen later hoorden we, dat ‘de vogel was gevlogen’. Hij was eerst op een dak geland en had vervolgens na een ‘ererondje’, het luchtruim gekozen. Ik zal nooit vergeten hoe die prachtige, wilde vogel mij met zijn ene oog had aangekeken. Een herkenning voorbij aan tijd en plaats, een diepgaande vertrouwdheid die ik nog nooit had ervaren met een wild dier. Een overweldigend moment van eenheid tussen mens & dier.

Comments powered by CComment

2019 © Heart4Animals - Irene van Leeuwen | Design door Erik van Leeuwen
stroming